Nastali tokom vremena u sketchbook-ovima, ovi crteži pojavljuju se kao spontani tragovi posmatranja i unutrašnjeg impulsa. Krećući se između brzih skica i sporijih, slojevitijih istraživanja, oni prate promenljivi dijalog između linije, boje, sećanja i osećaja. Lica, figure, mesta i prolazni pokreti često postaju polazne tačke, iako retko ostaju nepromenjeni.

Ono što započne kao posmatranje postepeno se preobražava kroz emociju, sećanje i intuiciju, dopuštajući da se vidljivi svet stopi

sa unutrašnjim pejzažima.

 

Svaki rad beleži trenutak susreta — između pogleda, ruke i osećaja — u kojem se različiti vizuelni jezici prepliću bez potrebe

za unapred određenim odredištem. Ovde crtež postaje fluidan prostor u kojem se susreću percepcija i mašta, gde sve što je viđeno, osećano, zapamćeno ili sanjano može pronaći svoj oblik.